puste
Autorem całego opisu
i zdjęć jest

Ikonka - zamek
BARANÓW
¤ Dwór obronny (zniszczony) ¤

Przejście do zdjęć
Zdjęciapuste


Ocena


Możesz ocenić:
Baranów - Dwór obronny (zniszczony)

Ocena obecnej atrakcyjności obiektu
2 stars Średnia ocena: 2 na 5. Głosowało osób: 21
            
 
Ocena nastawienia do turystów na terenie obiektu
3.5 stars Średnia ocena: 3.5 na 5. Głosowało osób: 14
            
 
Jeśli podoba Ci się ta strona, wesprzyj ją w Google!  


Opis


Ozdobna pierwsza litera baranów jest starą miejscowością o wczesnośredniowiecznym rodowodzie osadniczym, położoną na nizinnym obszarze w górnej części dorzecza Prosny, pośród cieków wodnych i mokradeł należących do systemu wodnego rzeki Niesób, lewobrzeżnego dopływu Prosny.
Na terenie Baranowa istniały w przeszłości dwa grodziska stożkowate. Jedno z nich, z domniemanymi reliktami murowanej budowli mieszkalno-obronnej, zachowało się na północnym skraju dawnego miasta lokacyjnego. Drugie bez śladu murów, obecnie już nie istniejące, znajdowało się wśród łąk nad tym samym strumieniem, nad którym jest usytuowane pierwsze grodzisko.
Zachowane do dzisiaj grodzisko jest pozostałością nowszego założenia obronnego, powstałego dopiero w późnym średniowieczu lub czasach nowożytnych. Usytuowanie drugiego założenia obronnego - wśród mokradeł w dolinie Niesobu, odznaczało się większymi naturalnymi walorami obronnymi. Jak się wydaje, jest to pozostałość najstarszej warowni drewniano-ziemnej, funkcjonującej już w okresie średniowiecza. Nowsza siedziba była natomiast usytuowana dogodniej pod względem bytowym - na skraju suchego obszaru wysoczyzny.
Grodzisko ma formę owalnego kopca, otoczonego ma formę owalnego kopca, otoczonego z dwóch stron, od południa i zachodu, zarysami fosy. Po stronie północnej biegnie u stóp kopca droga, oddzielająca grodzisko od płynącego z zachodu na wschód strumienia. Na powierzchni użytkowej kopca, na jej północnym skraju, wznosi się parterowy, murowany budynek mieszkalny, posadowiony na głębokich, sklepionych kolebkowo piwnicach, stanowiących przypuszczalnie pozostałość murowanego dworu obronnego. Resztę powierzchni użytkowej kopca zajmuje podwórze przed budynkiem mieszkalnym.
Grodzisko w Baranowie jest obiektem szczególnie interesującym ze względu na zachowanie się ogólnej formy założenia obronnego z budowlą mieszkalną na kopcu otoczonym fosą.

Historia

Powrót na górę

Ozdobna pierwsza litera u dokumentowane dzieje miejscowości sięgają roku 1250. Benedyktynki z klasztoru w Staniątkach odstąpiły wówczas wieś Baranów (Baranow, Baronaw) wraz z sąsiednią posiadłością dziedziczną Grębanin klasztorowi w Ołoboku. Obie te miejscowości były własnością klasztoru w Staniątkach w następstwie darowizny uczynionej przez Racławę, wdowę po komesie Klemensie. W okresie od 1253 do 1329 r. Baranów był wzmiankowany jako własność klasztoru w Ołoboku. W późniejszym czasie Baranów przeszedł w ręce prywatne, a jego nowi właściciele założyli na miejscu wsi miasto, które stało się lokalnym ośrodkiem wymiany handlowej, zastępując w tej roli podupadłe Kępno. Najstarsza zachowana wzmianka na temat Baranowa jako miasta czy raczej miasteczka pochodzi z 1426 r. Baranów, wraz z Grębaninem, Łęką Mroczeńską i Osinami, należał w tym czasie do Wierzbiętów z Kępna, zwanych Kępińskimi.
Pierwsza wzmianka o średniowiecznym obiekcie o charakterze obronnej siedziby rycerskiej pochodzi z 1463 r., gdy wymieniony został młyn pod miejscowym zamkiem. Począwszy od 1467 r. jest mowa o fortalicji w Baranowie. W 1467 r. Małgorzata z Wieruszowa sprzedała Janowi Kępińskiemu z Baranowa za 100 grzywien miasto i fortalicję Baranów, a także Chobanin, Kąty, części w Naramicach i Cieszęcinie oraz dom w Wieluniu z ogrodem i dwa młyny. W 1470 r. tenże Jan Kępiński zapisał żonie, Barbarze z Bnina, m.in. 700 grzywien na całej fortalicji i połowie miasta Baranów. Po śmierci męża Barbara z Bnina odstąpiła w 1488 r. 100 grzywien na dobrach Baranów, Krążkowy i Mirków Zofii z Kalinowej, żonie Tomasza Kępińskiego. W 1492 r. Andrzej z Wieruszowa spłacił Zofię z całej fortalicji i połowy miasta Baranów i zastawił ten majątek Kośmidrowi z Gruszczyc. W 1499 r. Andrzej z Wieruszowa i Baranowa sprzedał żonie Małgorzacie za 350 grzywien z prawem odkupu fortalicję i połowę Baranowa. W 1521 r. ta sama Małgorzata wydzierżawiła połowę Baranowa z fortalicją z 2 innym wsiami za 40 grzywien rocznie Mikołajowi Gruszczyńskiemu, kasztelanowi wieluńskiemu. Dalsze losy obiektu nie są znane, prawdopodobnie zostało zniszczone przez Szwedów w XVII wieku, a następnie odbudowane w zmienionej formie. Mogło też ucierpieć od kilku wielkich pożarów jakie wybuchły w mieście w w okresie XVII-XIX w., doprowadzając je do upadku.


Wstęp

Wolny

Położenie i dojazd


Południowa część woj. wielkopolskiego. 2 km na południe od Kępna. Zobacz na mapie.
Grodzisko znajduje się na północnym skraju miejscowości, w odległości około 250 m na wschód od szosy kępińskiej i mostu nad strumieniem, przy drodze prowadzącej wzdłuż południowego brzegu strumienia.

GPS
Współrzędne geograficzne:

format D (stopnie):   N 51.26862222°,  E 18.00146111°
format DM (stopnie, minuty):   N 51° 16.1173332',  E 18° 0.0876666'
format DMS (stopnie, minuty, sekundy):   N 51° 16' 07.04'',  E 18° 00' 05.26''


Zdjęcia


Klikając w zdjęcie otrzymasz jego powiększenie w nowym oknie. Okno to można zamknąć kliknięciem w dowolny punkt powiększonego zdjęcia.

Zdjęcie zamku baranow2 Zdjęcie zamku baranow2 Zdjęcie zamku baranow2



Z lotu ptaka


Widok opisywanego obiektu (lub miejsca na którym stał) z satelity

Geoportal


Noclegi



Miniforum

Powrót na górę

Zapraszam do przesyłania swoich wypowiedzi i komentarzy odnośnie opisywanego zamku. Ukazują się one na stronie od razu po wpisaniu do formularza.

Ostatnie wpisy




Powót do strony startowej
Powrót do strony startowej