puste
Telefon kontaktowy
punktorZamek,
tel. (061) 817 00 81

Ikonka - zamek
KÓRNIK
¤ Średniowieczny zamek rycerski przebudowany w pałac ¤

Przejście do zdjęć
Zdjęciapuste

Frontowe zdjęcie zamku kornik
"1 lutego Król wyjechał z Poznania i przyjęty został w Kórniku przez pana tego miasta Stanisława hrabiego Górkę na zamku, z ogromnym i prawie królewskim przepychem, tak że nie brakło niczego do świetności, wystawy i okazałości przyjęcia. Sami Francuzi z niezmiernym podziwem wychwalali ten zbytkowny przepych, jakiego nigdzie przedtem nie oglądali. Byłoć tam niezmierne mnóstwo potraw wszelkiego rodzaju, obfitość wina i napojów, otworem stały pełne spichrze i piwnice, a każden dniem i nocą brał z nich co i ile się podobało. Król otrzymał w darze śliczne rasowe konie, futra z bardzo cennych lisów moskiewskich i inne rzeczy. Strzelano z dział gęsto i dawano inne różne widowiska."

Świętosław Orzelski (1549-1598) w "Bezkrólewia ksiąg ośmioro" o wizycie króla Henryka Walezego w Kórniku.


Ocena


Możesz ocenić:
Kórnik - Średniowieczny zamek rycerski przebudowany w pałac

Ocena obecnej atrakcyjności obiektu
4 stars Średnia ocena: 4 na 5. Głosowało osób: 105
            
 
Ocena nastawienia do turystów na terenie obiektu
3.5 stars Średnia ocena: 3.5 na 5. Głosowało osób: 87
            
 
Jeśli podoba Ci się ta strona, wesprzyj ją w Google!  


Opis


Ozdobna pierwsza litera k órnik to jeden z tych zamków, które trzeba zobaczyć obowiązkowo, szczególnie że w Wielkopolsce nie ma ich zbyt wiele. Obiekt stoi na terenie nizinnym przy Jeziorze Kórnickim i jest otoczony wciąż nawodnioną fosą. Prezentuje się niezwykle interesująco, choć widać że przydałby mu się remont elewacji. W smukłej sylwetce budowli odnajdziemy bogactwo różnych elementów architektonicznych jak wieże, wieżyczki, ryzality, loggie, wykusze, strzelnice i wiele dekoracyjnych detali. Obiekt zarządzany od ponad pół wieku przez Polską Akademię Nauk, oddany jest do zwiedzania standardowo bez przewodnika. Sporą jego część zajmuje słynna biblioteka założona przez Tytusa Działyńskiego, mająca również filię w pałacu Działyńskich w Poznaniu. Kto odwiedził wcześniej Gołuchów nie może nie zauważyć bliźniaczych podobieństw obu miejsc. I tu i tu w XIX wieku ród Działyńskich nadał rezydencjom nowy charakter, obie budowle otaczały ogrody i park z egzotycznymi uprawami, które z czasem przerodziły się w arboreta, w obu zamkach urządzone są wspaniałe muzea wnętrz, a niedaleko od nich znajduje się jezioro z kąpieliskiem.
Biblioteka zamkowa
Założona przez Tytusa Działyńskiego biblioteka jest stale powiększana i liczy obecnie ponad 350 tys woluminów. Najcenniejsze w zbiorach są dzieła istniejące tylko w 1 egzemplarzu jak np. średniowieczny "Ars Moriendi", "Szachy" Jana Kochanowskiego, "Żywot Józefa" Mikołaja Reya. Sporo miejsca zajmują rękopisy, z których najstarszy pochodzi z Francji z przełomu IX/X wieku. Z polskich dzieł wymienić należy rękopisy Mickiewicza, Słowackiego, Norwida. odpisy kronik Kadłubka (XV w.) i Długosza (XVI w.) oraz zbiór odpisów wszystkich pism z kancelarii króla Zygmunta Augusta. W Kórniku znajduje się też największa ilość dokumentów dotyczących wojen polsko-krzyżackich. Te jak inne materiały były sukcesywnie publikowane przez Działyńskich oraz Zamoyskich i nadal są wydawane przez PAN w ilości w sumie grubo ponad 1000 tytułów
Niestety w Kórniku razi obecne usytuowanie zamku, spowodowane skandalicznym poprowadzeniem szosy tuż przy fosie, między zamkiem a jeziorem. Przy okazji zniszczono też dawny dziedziniec. Tak więc, o ile w Gołuchowie wszystkie budowle zamkowe są integralną częścią parku, to w Kórniku stojący tuż przy drodze zamek został z niego wydzielony (osobne wejście i bilety) a oficyny de facto leżą już poza obszarem całego założenia.

Na przestrzeni wieków kórnicka warownia czterokrotnie zmieniała swe oblicze. Najpierw był to niewielki średniowieczny zamek z donżonem i budynkami mieszkalnymi, potem rozbudowany w renesansową rezydencję obronną do maksimum wykorzystującą przestrzeń ograniczoną przez fosą. Dwa równolegle leżące skrzydła mieszkalne połączono wtedy dachem likwidując w ten sposób otwarty dziedziniec (vide rekonstrukcje). W XVIII wieku zamek zyskał zupełnie nowy wygląd barokowego pałacu. Dużej zmianie uległa elewacja frontowa (północna) z 2 ryzalitami połączonymi budynkiem z tarasem. Założenie wzbogaciło się o oficyny i wspaniałe ogrody francuskie. Ostatnia przebudowa z XIX wieku nadała zamkowi charakter romantycznej rezydencji w stylu gotyku angielskiego z elementami orientalnymi, otoczonego parkiem krajobrazowym w stylu angielskim. Istnienie średniowiecznego donżonu, zachowanego już w XVIII wieku tylko w przyziemiu zaakcentowano wysoką ceglaną basztą kontrastująca czerwonym kolorem z jasnym tynkiem reszty zamku. Elewacja ogrodowa - południowa zyskała monumentalny charakter dzięki 3 wysokim ryzalitom z wieżyczkami. Całość podwyższono o drugie piętro i zwieńczono krenelażem. Z wyjątkiem dobudówki ("babińca) przed wejściem, którą rozebrano ze względu na zły stan, zamek nie zmienił swego wyglądu do dzisiaj.

Dom noblistki
W jednej z oficyn folwarcznych niedaleko zamku kórnickiego w 1923 r. urodziła się nasza laureatka nagrody Nobla Wisława Szymborska. Jej ojciec pracował dla Władysława Zamoyskiego, który tuż przed urodzeniem pisarki uczynił go zarządcą dóbr kórnickich. Szymborska nie mogła jednak niczego z Kórnika zapamiętać, bowiem jeszcze przed ukończeniem pierwszego roku życia, cała rodzina przeniosła się do Torunia, a potem Krakowa (gdzie sławiła Józefa Stalina i PZPR). Dom Szymborskich wciąż istnieje pośród zabudowań folwarcznych na tzw. Prowencie.
Wejście prowadzi od północy przez ceglany most. Zwiedzanie wnętrz zaczyna się od sieni, gdzie kupuje się bilety. Na prawo mamy Pokój Władysława Zamoyskiego. Wcześniej mieszkał tu także Jan Działyński. Najcenniejszym wyposażeniem jest szafa gdańska z XVII w. ale warto też zwrócić uwagę na obraz nad stojakiem na mapy - to "Zwiastowanie" z 1529 r. z klęczącym Łukaszem Górką, panem zamku z pocz. XVI w. Kolejna komnata to Pokój Generałowej zamieszkiwany przez różne kobiety - od Teofili Działyńskiej, przez Celinę z Zamoyskich Działyńską do jej córki Jadwigi, żony generała Władysława Zamoyskiego i matki także Władysława, ostatniego właściciela zamku. Znajdują się tu cenne XVII i XVIII-wieczne meble oraz rodzinne pamiątki Celiny. Dalej mamy Salon czyli salę reprezentacyjną ze złoconą sztukaterią na suficie i imponującymi drewnianymi portalami. Następna jest Czarna Sala. Nazwa postała od czarnej posadzki, dziś zamienionej na biało-czarną. Pokój ten powstał z dawnej sieni zamku barokowego. Sala Jadalna zwana też herbową wyróżnia się pięknym drewnianym stropem z ponad 70 herbami rycerstwa polskiego. Kolejna komnata to Pokój Marii Zamoyskiej. Również tutaj mieszkały kobiety - najpierw Izabella żona Jana Działyńskiego, potem Maria - siostra Władysława Zamoyskiego. Ciekawym pomysłem Tytusa Działyńskiego było ozdobienie sufitu motywami orientalnymi i napisem "Nie ma zwycięzcy ponad Allacha". Miał to być wyraz sympatii dla Turcji, która jako jedyna nie uznała rozbiorów Polski. Idąc na piętro wchodzimy do najoryginalniejszej części zamku - Sali Mauretańskiej. Powstała ona z połączenia 3 komnat. Przeznaczona pierwotnie na bibliotekę przez Tytusa Działyńskiego zamieniona została przez jego syna Jana na salę muzealną z pamiątkami narodowymi (tak jest do dzisiaj). Dzięki motywom mauretańskim z białym portykiem kolumnowym sala ma naśladować rezydencję arabską. W zamkniętej galerii na piętrze znajdują się najstarsze zbiory biblioteczne.
Komnatowe anegdoty
Salon zwany był przez Władysława Zamoyskiego "pokojem skazańców", ponieważ większość wiszących w nim portretów rodzinnych przedstawiała osoby skazane za udział w różnych powstaniach narodowych. Natomiast obecność pustego kasetonu na suficie sali herbowej Tytus Działyński wyjaśniał potrzebą posiadania wolnego miejsca na wypadek gdyby trzeba było domalować brakujący herb odwiedzającego zamek gościa.
To najważniejsze pomieszczenia w zamku, są oczywiście jeszcze inne, ale nie ma sensu ich tu opisywać. Polecam zakup w kasie broszury z dokładnym opisem za symboliczną złotówkę "Zamek kórnicki i jego wnętrza" (o ile wciąż jest dostępna).
W parku zamienionym na arboretum przez Instytut Dendrologii PAN, którego tradycja eksperymentalnych upraw sięga aż XV wieku, warto zwrócić uwagę na najstarszą aleję lipową z XVII wieku po prawej stronie od zamku. Przy niej stoi XVIII-wieczny pawilon zwany rotundą, dziś budynek Muzeum Dendrologicznego z późniejszą przybudówką postawioną przez Tytusa Działyńskiego przeznaczoną na bibliotekę. Z kolei za jeziorem znajduje się druga aleja lipowa zwana Aleją Generałowej Zamoyskiej. Planującym odwiedzenie Kórnika doradza się przybycie do arboretum na wiosnę lub jesień, wtedy jest ono najpiękniejsze. Do zwiedzania udostępniana jest także wozownia przy dawnym dziedzińcu, a więc przed wejściem po drugiej stronie ulicy. Nie wiem czy jest warta zobaczenia, ponieważ sam nie zdążyłem do niej wejść...


Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Przedwojenna pocztówka. Widok od frontu (północy) z dobudówką przy wejściu zwaną Babińcem.

Plan



Plan zamku kornik
Plan całego założenia. Na czerwono pałac, oficyny i wozownia (po lewej)

Plan zamku kornik
Plan parteru zamku. 1 - Sień, 2 - Pokój Władysława Zamoyskiego, 3 - Pokój Generałowej, 4 - Salon, 5 - Salonik, 6 - Czarna Sala, 7 - Jadalnia, 8 - Buduarek, 9 - Pokój Marii Zamoyskiej, 10 - Zakątek myśliwski

Rekonstrukcja



Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Rekonstrukcja zamku średniowiecznego

Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Rekonstrukcja zamku XVI-wiecznego
Źródło: Zamek kórnicki w średniowieczu i epoce nowożytnej, Alicja Karłowska Kamzowa

Historia

Powrót na górę

Ozdobna pierwsza litera pierwotna siedziba rycerska istniała w Kórniku na pewno już w XIV wieku. Nie wiadomo dokładnie czy ufundował ją biskup poznański Mikołaj z Kórnika po połowie tego stulecia czy też nieco później jego najmłodszy brat Wyszota. Murowany zamek powstał w I poł. XV wieku. Składał się z muru obwodowego z przynajmniej jedną basztą, potężnym donżonem oraz połączonych trzykondygnacyjnych budynków mieszkalnych od zachodu oraz południowego zachodu. Mniejszy budynek, być może najstarszy dom mieszkalny stał od strony wschodniej. Całość otaczała fosa z mostem zwodzonym od północy.

Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Panorama Kórnika i Bnina z 1798 r. (obecnie Bnin jest częścią Kórnika). Oznaczono wybrane obiekty: 3 - ratusz w Kórniku, 4 - kościół w Kórniku, 5 - zamek w Kórniku, 6 - ogród, 10 - kościół luterański w Bninie, 11 - kościół katolicki w Bninie, 12 - ratusz w Bninie


Stanisław Górka 1538-92
Budowniczy murowanego zamku kórnickiego studiował na uniwersytecie w saksońskiej Wittenberdze. Nie miał imponującej aparycji - był niskiej postury i garbaty. Być może dlatego lubował się w okazywaniu swej potęgi, bogactwa i władzy otaczając się najliczniejszymi z całej szlachty pocztami dworskimi i wojskowymi. Posiadał jeden z największych majątków w kraju. Poza 12 miastami i 100 wsiami w Wielkopolsce, także drugie tyle na ziemi chełmskiej. Mimo, że był luteraninem wspierał nie tylko zbory lutarańskie i kalwińskie ale i kościoły katolickie. W 1557 r. na czele wspaniale prezentujących się własnych oddziałów wyruszył do Inflant, które zostały poddane Moskwie przez zakon kawalerów mieczowych. Stanisław walczył z armią Iwana Groźnego w 1565 r. Podczas I bezkrólewia poparł Henryka Walezego. Z wielkim przepychem gościł go na zamku w Kórniku, a pamiątką wizyty był obraz "francuskiego króla" wiszący w izbie stołowej jeszcze w II poł. XVII wieku. Po ucieczce Walezego, gwałtownie występował przeciw kandydatowi niemieckiemu i poparł Stefana Batorego. Na początku 1575 r. zjawił się w Jędrzejowie, gdzie zebrało się ok. 20 tys przeciwników cesarza Habsburga, zajmując okoliczne wsie w promieniu 5 mil, jednak największy poczet zbrojny miał Stanisław Górka - w sumie 350 kopijników, pancernych, piechurów oraz 6 dział. W tym samym roku strojnie witał króla w Krakowie. W 1576 zdobył zamek w Lanckoronie, zajmowany przez wroga Batorego - Olbrachta Łaskiego. W nagrodę otrzymał funkcję wojewody poznańskiego. Jednak 2 lata później zmienił front i związał się z Habsburgami. W 1579 r. odmówił na sejmie płacenia podatku na wojnę z Moskwą, a 3 lata później sprzeciwiał się reformom królewskim. Mimo to otrzymywał starostwa buskie, kolskie ujskie, wałeckie, gnieźnieńskie. Po śmierci Batorego poparł arcyksięcia Maksymiliana i towarzyszył mu w drodze z Ołomuńca do Krakowa, tym razem z pocztem 1000 zbrojnych i liczną artylerią. Po przegranej bitwie pod Byczyną został uwięziony wraz z arcyksięciem w Krasnymstawie . Zmarł jako ostatni z rodu Górków w Błoniu p. Warszawą, a pochowano go w kościele Kórniku.

punktor1364 r. - pierwsza wzmianka o Kórniku jako posiadłości feudalnej Łodziów - protoplastów dwóch możnowładczych rodów: Górków i Opalińskich herbu Łodzia
punktor1426 r. - zachowała się umowa na budowę zamku zawarta między Andrzejem Górką a cieślą Mikołajem z Poznania. Dotyczyła ona m.in. budowy budynków mieszkalnych i nadbudowy bramy. Wtedy nastąpiła więc rozbudowa siedziby kórnickiej na murowany zamek
punktorII poł. XV w. - kanclerz wielki i biskup poznański Uriel Górka założył przy zamku pierwszy ogród włoski i prowadził doświadczenia z uprawą winorośli
punktorII poł. XVI w. - wojewoda poznański Stanisław Górka dokonał całkowitej przebudowy swojej siedziby na zamek renesansowy. Ponieważ wolna przestrzeń była ograniczona fosą, zlikwidowano dziedziniec nakrywając go łamanym dachem i tworząc z poszczególnych skrzydeł zamku jedną zwartą bryłę. W otoczeniu znajdowały się ogrody, las, zwierzyniec i folwark. Ówczesny historyk Stanisław Sarnicki zanotował, że zamek jest ozdobny a jednocześnie obronny
punktor1592 r. - po bezpotomnej śmierci Stanisława Górki, Kórnik przeszedł w ręce jego siostrzeńca - kasztelana santockiego Jana Czarnkowskiego herbu Nałęcz. Od tej pory siedziba kórnicka nie była zamieszkiwana na stałe i stopniowo podupadała
punktor1610 r. - od Andrzeja Czarnkowskiego odkupili miasto Grudzińscy herbu Grzymała. Zygmunt Grudziński w 1623 r. podejmował za zamku króla Zygmunta II Wazę z królewiczem Władysławem

Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Litografia z Przyjaciela Ludu nr 20 1835 r.



punktor1653 r. - ówczesna lustracja mówi "zamek nadwątlony i z wierzchu dla pospadania dachówki miejscami podziurawiony znacznie, prędkiej potrzebuje naprawy dla wielkiego porysowania się mocnych i potężnych filarów, przy których most ze zwodem"
punktor1657 r. - Kórnik z zamkiem został zdewastowany podczas potopu szwedzkiego. Stacjonowały tu m.in. wojska brandenburskie
punktor1676 r. - Andrzej Karol Grudziński przekazał miasto siostrzeńcowi Zygmuntowi Działyńskiemu. Ród ten z krótka przerwą dzierżył go przez ponad 200 lat
punktorpocz. XVIII w. - zniszczenia dokonane przez Szwedów
punktorlata 20-te XVIII w. - zamek przejęła Teofila z Działyńskich Szołdrska Potulicka i gruntownie go przebudowała w stylu późnobarokowym. Elewacja północna z bramą zyskała dwa ryzality połączone niższym budynkiem zwieńczonym tarasem. Dawne baszty, zapewne zniszczone przez Szwedów zostały zachowane na poziomie przyziemia i parteru. W otoczeniu zamku postawiono zachowane do dziś 2 barokowe oficyny, a park włoski zamieniono na francuski z wieloma wodotryskami, posągami i ptaszarnią
punktor1790 r. - Teofila zapisała Kórnik swemu synowi z pierwszego małżeństwa Feliksowi Szołdrskiemu
punktor1791 r. - zbudowano trzecią mniejszą od pozostałych oficynę zwaną klaudynówką, ponieważ urodziła się tam Klaudyna z Potockich Działyńska
punktor1796 r. - ten z kolei przekazał go w testamencie swemu krewnemu Wiktorowi Szołdrskiemu, ale zapis unieważniono jako sprzeczny z prawem i majątek kórnicki powrócił do Działyńskich w 1801 r. Spory zaowocowały znacznym zaniedbaniem rezydencji. Stąd zapewne decyzja Ksawerego Działyńskiego, aby wydzierżawić budowlę na magazyny
punktor1826 r. po remoncie wykonanym na zlecenie Justyny z Dzieduszyckich, żony Ksawerego Działyńskiego, zamek przejął Tytus Działyński i rozpoczął starania o jego przebudowę w duchu gotyku angielskiego. Opracowanie projektu zlecił wybitnym architektom: K. F. Schinklowi, H. Marconiemu i A. Coraziemu. Jednak wybuch powstania listopadowego, w którym wziął udział Działyński zahamował prace przy zamku
punktorok. 1843 r. - małżeństwo Tytusa i Celiny Działyńskich rozpoczęło trwającą blisko 20 lat przebudowę zamku opartą na własnej syntezie wszystkich zamówionych projektów, choć najwięcej zaczerpnięto z pracy Schinkla. Budowlę podwyższono o 1 piętro, zwieńczono krenelażem, ozdobiono neogotyckimi wieżyczkami, loggią. Dodano też charakterystyczną ceglaną basztę oraz dobudówkę przed wejściem w elewacji północnej zwaną babińcem. Przebudowie poddano również wnętrza. Przede wszystkim pomniejszeniu uległa sień, co pozwoliło na utworzenie kilku dodatkowych pomieszczeń. Komnaty zyskały wspaniałe dekoracje: stiuki, intarsje, kasetony, portale. Otoczenie zamku przybrało postać parku krajobrazowego na wzór angielski z wieloma egzotycznymi gatunkami Całość prac z pobudek patriotycznych zlecono do realizacji polskim budowniczym i rzemieślnikom wykorzystującym miejscowe materiały

Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Widok zamku na rycinie G. Doblera z przełomu XVIII/XIX wieku



punktor1861 r. - po śmierci Tytusa prace przy zamku kontynuował jego syn Jak Kanty Działyński
punktor1880 r. - Jan zapisał Kórnik rodzeństwu Władysławowi i Marii Zamoyskim, którzy w 1924 r. ofiarowali zamek wraz z całymi zbiorami narodowi polskiemu jako fundację Zakłady Kórnickie
punktor1937 r. - z powodu złego stanu murów rozebrano dobudówkę przed wejściem do zamku zwaną babińcem
punktorlata 1939-45 - podczas wojny Niemcy zamienili zamek na magazyn zbiorów muzealnych rozkradzionych z Poznania. Mimo późniejszego rabunku zbiorów zamkowych większość udało się odzyskać
punktor1947 r. - na zamku przeprowadzono prace konserwacyjne, kontynuowane później z przerwami w latach 1952-64. Nadwątlone z powodu obniżenia poziomu wody w fosie drewniane pale, na których stał zamek, wzmocniono wbijając ośmiometrowej wielkości pale betonowe
punktor1953 r. - po likwidacji fundacji Zakłady Kórnickie, władza przekazała zamek Polskiej Akademii Nauk
punktor21 lutego 1998 r. - zamek był miejscem szczytu tzw. "Trójkąta Weimarskiego". Uczestniczyli w nim prócz tow. Kwaśniewskiego także prezydent Francji – Jacques’a Chirac i Kanclerz Niemiec – Helmut Kohl

Rekonstrukcja lub stary widok zamku!@
Rysunek zamku w XVIII wieku
Źródło: Renesansowe rezydencje w Wielkopolsce, Teresa Jakimowicz, Poznań 1971

Tytus Adam Działyński
Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik Hrabiowski ród Działyńskich wywodził się od Piotra z Działyńca h. Ogończyk żyjącego w XV wieku, a status magnacki zyskał dopiero w I poł. XVIII wieku. Tytus stał się zdecydowaniem najwybitniejszym jego przedstawicielem.
Urodził się w Poznaniu w 1796 r. Nauki pobierał w Berlinie, Paryżu i Pradze. Z domu wyniósł gorący patriotyzm i zamiłowanie do historii. W wieku 20 lat zaczął gromadzić starodruku, archiwalia a następnie różne zabytki. Jeździł w tym celu po całej Europie i korespondował z antykwariuszami. W 1825 ożenił się z Celestyną Zamoyską, a rok później przejął po ojcu majątek kórnicki. Otaczając się pamiątkami z przeszłości, Tytus nie tylko nie odsunął się od sprawy odzyskania niepodległości, ale czujnie reagował na każdą próbę konspiracji czy zrywu narodowego. Istnieją przypuszczenia, że brał udział w przygotowaniach do zamachu na cara Mikołaja I w 1829 r. Po wybuchu powstania listopadowego, Działyński rzucił wszystko i przedostał się do Warszawy, zabijając po drodze na granicy strażnika. Z swojej sakwy opłacił powstanie oddziału szwadronu jazdy, w którym sam służył w stopniu podporucznika. Za bohaterstwo w walce odznaczony złotym krzyżem. Po porażce powstania, Rosjanie skazali go zaocznie na karę śmierci, a Prusacy zajęli cały majątek. W 1839 r. Tytus uzyskał sądowe uwolnienie jego dóbr i powrócił z emigracji do Wielkopolski. W Kórniku zamieszkał jednak dopiero 3 lata później, Przez cały ten czas nadal skupywał różne starocie, książki i broń. Prowadził szeroką działalność wydawniczą i kulturalną, propagował ogrodnictwo i nowoczesną agrotechnikę, założył Towarzystwo Przemysłowe. W Kórniku przebudował zamek, utworzył Bibliotekę Kórnicką i założył park dendrologiczny. W 1848 r. ponownie nie bacząc na konsekwencje wziął udział w postaniu wielkopolskim. Skazano go za to na kilka miesięcy pobytu w twierdzy poznańskiej. W 1857 r. był współtwórcą poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk a rok później jego prezesem. Zmarł na wylew w 1861 r. przekazując majątek swemu jedynemu synowi Janowi Kantemu.


Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Rysunek zamku wg Napoleona Ordy z II poł. XIX wieku. Widok od zachodu



Legendy

Powrót na górę

Ozdobna pierwsza litera zamek posiada swoją Białą Damę. Jest nią duch Teofili z Działyńskich Szołdrskiej Potulickiej. Arystokratka, która dwukrotnie niezbyt szczęśliwie wychodziła za mąż, włożyła wiele wysiłku i pieniędzy w doprowadzenie rezydencji kórnickiej i jego otoczenia do ponownej świetności. W legendy pomogły w tym odnalezione skarby rodziny Górków. Jednak złe duchy, które ich strzegły nie pozwoliły po śmierci zaznać jej duszy spokoju i musi nocami błąkać się po zamkowych komnatach...

Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Przedwojenna pocztówka. Widok od płn.-zach.


Wstęp

Płatny: 13 zł, 7 zł (ulg.), 28 zł bilet rodzinny (dwie osoby dorosłe i dwoje dzieci). Opłata za fotografowanie 10 zł. Wstęp w godz. 10-17, poza sezonem 10-16. Nieczynne w poniedziałki oraz od poł. grudnia do poł. stycznia.
Arboretum czynne do 9 do 18. Wstęp 6 i 4 zł (ulgowy), 15 zł (rodzinny).

Ponieważ informacje o godzinach otwarcia, a przede wszystkim cenach biletów szybko się dezaktualizują, sprawdź je na stronie oficjalnej opisywanego zamku/dworu:
otwórz stronę obiektu

Położenie i dojazd


Centralna część woj. wielkopolskiego. 20 km na południowy-wschód od Poznania. Zobacz na mapie.
Dojazd z Poznania jest łatwy, jeżdżą tu autobusy PKS i prywatne busy firmy Kombus. Dojazd pociągiem nie polecany, ponieważ stacja oddalona jest o 5 km. Jadąc samochodem warto zaparkować przy rynku, bo parking zamkowy kosztuje 10 zł.

GPS
Współrzędne geograficzne:

format D (stopnie):   N 52.243912°,  E 17.090894°
format DM (stopnie, minuty):   N 52° 14.63472',  E 17° 5.45364'
format DMS (stopnie, minuty, sekundy):   N 52° 14' 38.08'',  E 17° 05' 27.22''


Czas

Powrót na górę

Zwiedzanie wnętrz zamku trwa ok. 1 godz. Odprężający spacer po całym arboretum także ok. 1 godz.

Bibliografia



punktorChyczewska A., Weyman S. - Zamek kórnicki
punktorDolczewska Barbara - Zamek kórnicki i jego wnętrza
punktorGuerquin Bohdan - Zamki w Polsce
punktorJakimowicz Teresa - Renesansowe rezydencje w Wielkopolsce
punktorKaczyńscy Izabela i Tomasz - Polska - najciekawsze zamki
punktorKarłowska Kamzowa Alicja - Zamek kórnicki w średniowieczu i epoce nowożytnej
punktorKajzer Leszek, Kołodziejski Stanisław, Salm Jan - Leksykon zamków w Polsce
punktorOlejnik Karol - Grody i zamki w Wielkopolsce
punktorPraca zbiorowa - Izabella i Jan Działyńscy - mecenasi kultury

Zdjęcia


Klikając w zdjęcie otrzymasz jego powiększenie w nowym oknie. Okno to można zamknąć kliknięciem w dowolny punkt powiększonego zdjęcia.

Zdjęcie nr 1 zamku kornik Zdjęcie nr 2 zamku kornik Zdjęcie nr 3 zamku kornik Zdjęcie nr 4 zamku kornik Zdjęcie nr 5 zamku kornik Zdjęcie nr 6 zamku kornik Zdjęcie nr 7 zamku kornik Zdjęcie nr 8 zamku kornik Zdjęcie nr 9 zamku kornik
Zdjęcie nr 10 zamku kornik Zdjęcie nr 11 zamku kornik Zdjęcie nr 12 zamku kornik
Zdjęcie nr 13 zamku kornik Zdjęcie nr 14 zamku kornik Zdjęcie nr 15 zamku kornik Zdjęcie nr 16 zamku kornik Zdjęcie nr 17 zamku kornik Zdjęcie nr 18 zamku kornik Zdjęcie nr 19 zamku kornik
Zdjęcia wykonane: latem 2007



Z lotu ptaka


Widok opisywanego obiektu (lub miejsca na którym stał) z satelity

Zumi



Noclegi


punktorKórnik - Hotel Ośrodka Sportu i Rekreacji, ul. Leśna 6, tel. (061) 817 01 83
punktorKórnik-Bnin - Ośrodek Wypoczynkowo-Szkoleniowy Błażejewko, tel. (061) 817 01 61
punktorKórnik - Schronisko PTSM, ul. Armii Krajowej 11, tel. (061) 817 04 70
punktorKórnik - Camping, ul. Leśna 6, tel. (061) 817 01 83
punktorGądki - Zajazd Non-Stop, ul. Dworcowa 1, tel. (061) 817- 3 00
punktorCzmoniec - Gościniec Marzymięta, tel. (078) 428-50-99

Rekonstrukcja lub stary widok zamku kornik
Przedwojenna pocztówka. Widok od płd.-zach.

Proponujemy wyszukanie noclegu w opisywanej miejscowości lub jej okolicy w poniższych serwisach noclegowych. Oferty cenowe online są zwykle atrakcyjniejsze niż rezerwacje telefoniczne.

oferta noclegowa                     oferta noclegowa 2

Miniforum

Powrót na górę

Zapraszam do przesyłania swoich wypowiedzi i komentarzy odnośnie opisywanego zamku. Ukazują się one na stronie od razu po wpisaniu do formularza.

Ostatnie wpisy

  • PERŁA WIELKOPOLSKI       Autor:  CastleCrazy77      Data:  2014-08-06 23:00:38
    W lipcu 2014, pędzony ciekawością wnętrz zamkowych..odwiedziłem uroczy Kórnik.   To było moje drugie podejście do zwiedzania ekspozycji zamku.   Kilka lat temu dotarłem na miejsce zbyt późno.   Ku przestrodze nakłaniam więc Wszystkich do wcześniejszego sprawdzenia godzin zamknięcia obiektu - bo naprawdę warto wejść do środka.   Nie jest to wielki obiekt..ale unikatowy, bogaty w oryginalne rodzinne pamiątki.   Bez wątpienia mało jest zamków w kraju, które mimo upływu lat wciąż żyją..   Na zamku w Kórniku odnosi się wrażenie gdyby czas stanął w miejscu, a za chwilę w sieni ujrzymy Teofile Działyńską lub w Jego pokoju szukamy Władysława Zamoyskiego..   Patrząc przez okna odczuwamy piękno ogrodu, a we wnętrzu obecne bogactwo i sztukaterie otaczających nas detali. Jest tu ukryty jakiś kod, który spaja w całość sale i ogród - łącznie z oknami przez które patrzymy.   Bez wątpienia odczuwamy w zamku żywą duszę..   Biała Dama, wita gości swym dumnym, przenikliwym wzrokiem, patrząc z obrazu na przybyszów wchodzących do sieni jadalni. Doprawdy jest coś przeszywającego, magicznego w tym spojrzeniu..a zarazem pięknego i niesamowitego.   Sprawdźcie koniecznie..   W kraju jest tylko kilka zamków prawdziwie romantycznych..ten zasługuje na takie miano.   Malowniczo wkomponowany zameczek w bujny park, od samego początku zwiedzania urzeka przybysza - przenika się w jedność i całość z wzajemną korelacją.   Dziś Kórnicka letnia zamkowa rezydencja czeka na gości.   Tak jak dawniej.     W takich miejscach każdy z nas może być dumny z Wielkich Polaków, którzy postanowili pozostawić po sobie ogólnodostępne piękno dla potomnych.   Polecam odwiedzenie niedalekiej wozowni/w cenie biletu wstępu-cena wzrosła raptem o 1zł od czasu opisu zamku/. Kilka powozów,kareta..zachowane są w niesamowicie doskonałym stanie!   Widać że zarówno Dawni Właściciele jak i obecnie PAN dbali/ją o doskonałe ich utrzymanie. Brawo!!!   Parking pod zamkiem/10zł-bez limitu czasowego/oraz 150m dalej za zamkiem/za każde rozpoczętą 1h dla osobówek = 3zł, jest to duży parking/. Przy samym zamku jak i przy parkingu 'dalej' możemy zjeść smaczne dania za niewielkie pieniądze.   Tak na marginesie..dziwią mnie i irytują opisy osób, których drażni zakładanie”kapci”..żadne utrudnienia nie są wielkie, gdyż myślimy o zachowaniu czegoś dla potomnych.   Wszak to nasze Dziedzictwo i jest bezcenne.   Sympatycznej Obsłudze zamku również nic nie można zarzucić.   Panie posiadają bogatą wiedzę historyczną i chętnie udzielają informacji turystą.   Przejeżdżając w tamtych okolicach, nie można nie odwiedzić Zamku w Kórniku.   Polecam..bo naprawdę warto.   Do Zobaczenia gdzieś na szlaku;-)
  • Re: Zamek w Kórniku       Autor:  lubuszanka      Data:  2013-05-02 21:06:45
    Zwiedziłam zamek z panią przewodnik i pokazała wiszący portret Białej Damy i tak mówiła: Biała Dama spojrzy na ciebie co robisz w zamku i o północy schodzi z portretu i wędruje po zamku do białego rana. Pomyślałam, że na prawdę duchy istnieją? I przez całą drogę powrotną do domu myślałam o Białej Damie.
  • Re: Zamek w Kórniku       Autor:  Patryk      Data:  2011-06-26 21:41:55
    Pani Małgorzato - kapcie to jedna z atrakcji dla zwiedzających. Gdyby każdy chodził w butach to cena wejścia do zamku musiałaby być wyższa by odrestałrowywać parkiety.I to też by Pani nie odpowiadało. Polak ma taką naturę, że nikt mu nie dogodzi. Dla mnie obsługa zamku i parku ok. Ale jeśli ktoś zrzędzi to nawet obsłudze nerwy puszczą. rzeczywiście brakuje słuchawek tu podzielam zdanie.



Powót do strony startowej
Powrót do strony startowej