Stanisław hrabia na Wiśniczu Lubomirski wojewoda starosta generalny krakowski, zatorski, spiski, niepołomicki, naczelny wódz wojsk królestwa, przeciw Osmanowi cesarzowi Turków i Dzianubet Gorejowi chanowi Tatarów, aby odpocznienie zgotować siłom swoim, staraniem o dobra publiczne, a także wojnami: inflancką, moskiewską, pruską, scytyjską, turecką, wreszcie samym wiekiem steranych, budowlę tę wzniósł i ozdobił. Ażeby zaś pożytkowi wspólnemu mógł służyć, twierdzę dołączył Roku Chrystusowego 1641"
łaciński napis nad portalem wejściowym do zamku
 aden z najbardziej znanych zamków w kraju, odwiedzany tłumnie przez tysiące turystów. Historia szczęśliwie go oszczędziła, mógł więc zostać rozwinięty do jednej z najwspanialszych rezydencji w Polsce. Całe założenie obejmuje także m.in. wspaniałe ogrody, park, oranżerię, powozownię, ujeżdżalnię i pałacyk zwany Zameczkiem Romantycznym. Zamek otoczony jest fortyfikacjami bastionowymi znacznie już zredukowanymi przed wiekami przez samych właścicieli. Obiekt ma kształt czworoboku z czterema narożnymi wieżami (dwie frontowe zwieńczone są barokowymi hełmami) i wewnętrznym dziedzińcem w środku. Do głównego korpusu przylegają dobudówki. Budynek po prawej stronie przy wejściu to oranżeria, w której znajduje się udostępniony zwiedzającym ogród botaniczny, niezbyt jednak ciekawy. Przy niej stoi piąta wieża odróżniająca się od innych, to pozostałość pierwotnej wieży obronnej z XVI wieku i późniejszego fortalicjum.
Obok, w najmniej zabytkowej części obiektu urządzono hotel.
Plan filmowy
W zamku kręcono kilka filmów, w tym "Hrabinę Cosel" i "Trędowatą". Wraz z jej bohaterką Stefcią Rudecką widzowie wędrowali po sali balowej, kolumnowej, korytarzu białym i czerwonym, teatrze, galerii rzeźb. Gdy jednak przy kręceniu zdjęć kilka pojazdów konnych zostało uszkodzonych, dyrekcja muzeum ostatecznie zakazała wstępu do zamku filmowcom.
|
W ogromnym parku rosną stare drzewa, egzotyczne krzewy, są też piękne ogrody z fontannami, m.in. w stylu włoskim. W parku znajduje się dawna ujeżdżalnia, zamieniona obecnie na halę sportową, obok niej są korty tenisowe.
Nieco dalej, przy bramie północnej stoi tzw. Zameczek Romantyczny z okrągłą wieżą, mieści się tam kawiarnia. Osobną część zajmuje powozownia i stajnia na południu z przełomu XIX i XX wieku. Znajdujący się tu zbiór ponad 100 powozów jest jedną z największych tego typu kolekcji w Europie. W większości należały one do Potockich i sprowadzane były głównie z Austrii, Francji i Anglii. Są tu powozy i karety spacerowe, myśliwskie, wyścigowe, a także coś specjalnego - kareta, którą podróżował Fryderyk Chopin. Kolekcja jest wciąż poszerzana, gdy tylko znajdą się fundusze na zakup kolejnych zabytkowych egzemplarzy. Szkoda tylko że powozy z braku miejsca stoją praktycznie jeden na drugim. W stajni natomiast znajduje się Magazyn Sztuki Cerkiewnej z ikonami uratowanymu z bieszczadzkich cerkwi. Najwspanialsze jednak w zamku łańcuckim są jego wnętrza. Zwiedza się je z przewodnikiem, który opowiada wiele ciekawych historii. Można m.in. zobaczyć salę balową w której odbywają się słynne koncerty muzyki poważnej, sypialnię chińską, apartament turecki, pokój bilardowy, salon zimowy, gabinet zwierciadlany. Wszystko jest pięknie wyposażone, ozdobione i urządzone jednakże w funkcjonowaniu muzeum zatracono gdzieś wyczucie dla kogo ta placówka jest przeznaczona.
W całym zamku nie można robić zdjęć (powinna być przynajmniej jakaś wydzielona część), turysta permanentnie jest obserwowany przez całą masę pilnujących muzealników, trzeba poruszać ściśle wg wyznaczonych tras i w całej dużej grupie. Atmosfera zwiedzania nie jest więc dobra. Widać że najchętniej pokazywano by zwiedzającym wnętrza zamku na ekranie monitora.
Z drugiej strony plusem jest możliwość wejścia za darmo do parku, co w okolicznych zamkach (Baranów, Krasiczyn) nie jest już możliwe.
Ostatnio w parku przybyła nowa atrakcja - storczykarnia, którą zrekonstruowano w 2008 r. Czteroskrzydłowa budowla z dziedzińcem przeznaczonym na cele kulturalno-rozrywkowe robi pozytywne wrażenie, lecz mina rzednie gdy przekonamy się, że dla turystów przeznaczono zaledwie niecałe 1,5 skrzydła.
Łańcut posiadał jeszcze inny - wcześniejszy zamek. Stał on na sztucznym wzgórzu w najstarszej części Łańcuta - Łysej Górze. Dziś znajdują się tu zabudowania plebanii, wzgórze zamkowe wciąż jest jednak bardzo wyraźnie zarysowane.
| Plan |  |
Fazy rozwojowe zamku za Pileckich i Stadnickich. I - wieża straznicza, koniec XVI w. (?), II - fortalicjum Stadnickich, pocz. XVII w., III - zamek Stadnickich, lata 1610-20, a - krużganki, b - zarys tarasu i fosy
Źródło: Budownictwo obronno-rezydencjonalne ziemi przemyskiej i sanockiej, Michał Proksa, Przemyśl 1994
Plan zamku
1 - Główna brama północno zachodnia, 2 - Kordegarda, 3 - Zamek, 4 - Biblioteka, 5 - Eksedra, 6 - Oranżeria, 7 - Hotel, 8 - Restauracja, 9 - Fortyfikacje, 10 - Zameczek Romantyczny, 11 - Brama północna, 12 - Ogród Włoski, 13 - Storczykarnia, 14 - korty tenisowe, 15 - Ujeżdżalnia, 16 - Dom Zarzadu Ogrodów, 17 - Stajnia, 18 - Powozownia, 19 - Ogród Różany
Źródło: Źródło: Polska - najciekawsze zamki, Izabela i Tomasz Kaczyńscy, 2001 Muza SA
Rekonstrukcja fortyfikacji z czasu ok. 1660-70. Oprac. J,. Bogdanowski
Źródło: Budownictwo obronno-rezydencjonalne ziemi przemyskiej i sanockiej, Michał Proksa, Przemyśl 1994
| Historia | |
d II połowy XIV w. Łańcut był własnością wojewody sandomierskiego Ottona Pileckiego z Pilczy. On własnie wybudował tu na swoją siedzibę pierwszy obiekt obronny, mały zameczek, który później był rozbudowywany. Stał on na wzniesieniu zwanym Łysą Górą.
Widok od zachodu. Akwarela Thomasa de Thomona z końca XVIII w.
Źródło: Zamek w Łańcucie, E. Baniukiewicz, Z. Wiśniowska, Arkady, Warszawa 1980
Koronowani goście
Już pierwszy zamek łańcucki, dzięki swoim właścicielom był miejscem wizyt wielkich osobistości. Bywał tu król Kazimierz Wielki, który nadał Łańcut Pileckiemu za zasługi w czasie pełnienia funkcji starosty ruskiego. Z kolei żona Ottona, Jadwiga była matką chrzestną króla Władysława Jagiełły, a córka Elżbieta od 1417 r. jego żoną. Król więc często tu bywał. W 1410 r. odbyło się tu spotkanie Jagiełły z Witoldem przed bitwą pod Grunwaldem. W 1429 r. do zamku przybył cesarz Zygmunt Luksemburczyk. W 1509 r. i później w Łańcucie wielokrotnie przebywał król Zygmunt Stary.
|
1502 r. - wzmianka o fortyfikacjach otaczających zamek Pileckich, który był następnie dwukrotnie atakowany przez Tatarów i Turków. Miasto zostało zniszczone jednak zamek nie został zdobyty, co dobrze świadczyło o jego warowności
II poł. XVI w. - na południe od ówczesnrgo zamku powstał zalążek drugiego zamku w postaci wieży strażniczej. Postawili ją prawdopodobnie jeszcze Pileccy, nie jest to jednak pewne
1578 r. - Krzysztof Pilecki zapisał dobra łańcuckie swojej żonie Annie Sienieńskiej
1586 r. - w zamian za długi od Anny Sienieńskiej, Łańcut przejął znany warchoł i awanturnik Stanisław Stadnicki, starosta zygwulski i rotmistrz królewski
pocz. XVII w. - wieża strażnicza została rozbudowana do dworu obronnego
1608 r. - w wyniku sąsiedzkich potyczek stary zamek został spalony przez starostę leżajskiego Łukasza Opalińskiego
Stanisław Stadnicki
Stanisław Stadnicki to bardzo barwna ale negatywna postać. Z powodu swojego awanturnicznego trybu życia zwany był "Diabłem Łańcuckim". Walczył z królem, sejmem, Kościołem, własną rodziną a przede wszystkim z sąsiadami. Napadał na kupców, podróżnych, mnichów. Mniejsze lub większe potyczki miał z: Opalińskimi, Ligęzami, Korniaktami, Ostrogskimi, Pileckimi, Drohojewskimi. Posunął się nawet do porwania Konstantego Korniakta, którego więził w lochu tak długo (8 tygodni) aż ten wraz z rodziną podpisał zobowiązanie do zrzeczenie się wobec niego wszelkich pretensji majątkowych i innych krzywd. Po wyjściu na wolność Korniakt wszystko odwołał i ukrył sie we Lwowie. Wtedy Stadnicki na czele 1000 ludzi wkroczył do Lwowa i zmusił Korniakta ponownego podpisania dokumentów, potwierdzonych już przez zastraszony sąd. Pogłoski mówiły, że w podziemiach zamku łańcuckiego bił fałszywą monetę. Do chwalebnych okresów jego życia należą wojny Polski z Moskwą za Stafana Batorego i cesarza Rudolfa II z Turcją, gdzie Stadnicki wykazał się ponoć niepospolitą odwagą. Później już jednak znany był z umiejętności szybkiej ucieczki z pola bitwy jak np. podczas bratobójczych starć w okresie Rokoszu Zebrzydowskiego.
Kres zbójeckiemu procederowi musiał położyć starosta leżajski Łukasz Opaliński, który również zagrożony najechał i zniszczył zamek w Łańcucie. Ktoś z domowników zdradził wtedy miejsce ukrycia wielkiego skarbu "Diabła", pod wodą w fontannie. Wojsko Opalińskiego odnalazło go i rozdzieliło między siebie. Sam "Diabeł" jednak zdołał uciec i jeszcze przez blisko 2 lata na czele sporej grupy wojsk nękał i terroryzował okoliczną ludność mając bazę w Rybotyczach i Wojutyczach. Ostatecznie zginął kryjąc się pod Tarnawą. Zabił go kozak o nazwisku Tatar Persa - wojak księżnej Anny Ostrogskiej, która wsparła swoimi ludźmi wojsko Opalińskiego. Przynosząc jego głowę otrzymał szlachectwo. Trzej synowie Stanisława Stadnickiego zwani "Diablętami" mieli charakter podobny do ojca i dość szybko, tragicznie oraz bezpotomnie zakończyli swój żywot.
Informacje o Stadnickim także na stronie Dubiecko.
|
lata 1610-20 - po śmierci Stadnickiego, jego synowie zaniechali odbudowy starego zamku, zbudowali za to nową warownię, włączając do niego wspomniany dwór. Obiektowi nadano kształt podkowy z czterema bastejami w narożach. Skrzydła były dwukondygnacyjne. Całość otaczała fosa
lata 1629-41 - Stanisław Lubomirski, wojewoda ruski i krakowski, który przejął zamek za długi, całkowicie przebudował go na typowe "pallazzo in fortezza". Nowy zamek otoczony był potężnymi ziemno-murowanymi fortyfikacjami bastionowymi w kształcie gwiazdy oraz głęboką, suchą fosą. Autorem planu zamku był Maciej Trapola, a fortyfikacji Krzysztrof Mieroszewski. Zamek posiadał ogród włoski, kuchenny i zwierzyniec. Wciąż jednak główną siedzibą Lubomirskich był Wiśnicz. W tym okresie stary zamek łańcucki został częściowo odbudowany, nie wiadomo jednak z czyjej inicjatywy
1655 r. - podczas "potopu" generał szwedzki Douglas podszedł pod zamek i zażądał jego poddania. Komendant Adam Dzierżak odmówił i Szwedzi widząc potężne fortyfikacje wycofali się
1656 r. - syn Stanisława - Jerzy Sebastian Lubomirski, marszałek wielki koronny, jako jeden z nielicznych przedstawicieli szlachty i magnatów nie poddał sie Szwedom. Zawiązał w Łańcucie konfederację mającą na celu zorganizowanie polskiej armii do walki z najeźdzcą. W zamku gościł przybyły ze Śląska król Jan Kazimierz
Jeńcy węgierscy
Gdy niedoszły rozbiorca naszego kraju - książę Siedmiogrodu Jerzy II Rakoczy wkroczył na teren Polski, aby wspomóc Szwedów podczas "potopu", Jerzy Sebastan Lubomirski podjął bardzo udaną wyprawę odwetową na Siedmiogród. Dokonał tam ogromnych zniszczeń, bez litości paląc wszystko co spotkał na drodze. Przerażeni wojacy Rakoczego od razu zapragnęli pokoju, a rokowania odbyły się na zamku łańcuckim. Węgrzy zobowiązali się do wypłaty wielkich odszkodowań pięnieżnych, a jako zakładnicy tych zobowiązań w Łańcucie pozostali dwaj wielmoże siedmiogrodzcy. Jak opisuje ich niewolę J.Ch. Pasek, początkowo pili wino i jadali na srebrze, ale z czasem gdy pieniądze nie napływały, ich warunki ulegały zmianie, zaczęli dostawac tylko wodę, aż w końcu pracowali jako służba - rąbali i nosili drewno do kuchni.
|
1657 r. - Łańcut był oblegany przez wojska księcia siedmiogrodu Jerzego II Rakoczego, sojusznika Szwedów. Zniszczone miasto bezpowrotnie straciło swój charakterystyczny wygląd i zabudowę, zamek pod dowództwem komendanta Mazura Pniowskiego pozostał obroniony. Ostatecznie zniszczono jednak stary zamek.
II poł. XVII w. r. - po ostatecznym usunieciu Szwedów z Polski, Lubomirski przy pomocy włoskiego architekta Tylmana z Gameren odrestaurował zamek i unowocześnił fortyfikacje, utworzono m.in. nowe stanowiska dla strzelców
1688 r. - wielki pożar spustoszył zamek. Ówczesny właściciel marszałek wielki koronny Stanisław Herakliusz Lubomirski powierzył odbudowę znanemu architektowi Tylmanowi z Gameren. W tym czasie powstały barokowe hełmy na basztach w elewacji frontowej. Następnie zamek dziedziczyli potomkowie Jerzego Lubomirskiego
1737 r. - gdy właścicielem Łańcuta był Teodor Lubomirski - kandydat do tronu i stronnik Sasów, zamek został najechany przez generała Wilhelma Miera, zwolennika Leszczyńskiego. Opanował on warownię a wszelką broń, armaty, żołnierski ekwipunek i żywność przesłał do Zamościa
1745 r. - zamek przeszedł w ręce marszałka wielkiego koronnego Stanisława Lubomirskiego, który biorąc za żonę Elżbietę (nazywaną Izabellą) Czartoryską, doprowadził do połączenia wielkich fortun rodowych
Wesele jakich mało
Wesele Krystyny Lubomirskiej i Szczęsnego Kazimierza Potockiego jakie odbył się na zamku w 1681 roku było największym i najwspanialyszym weselem dawnej Polski. Nic dziwnego, bo w wyniku tego mariażu połączone zostały dwie wielkie fortuny. Do Łańcuta zjechało z całego kraju 1500 osób z wszystkimi najmożniejszymi rodami na czele. Uczta pochłonęła 60 wołów, 300 cieląt, 500 baranów i jagniąt, 150 wieprzy, 3000 kapłonów, 11 tys. kurcząt, 500 gęsi i 500 kaczek, 13 tyd. ryb, 10 korców raków, 270 beczek węgierskiego wina. Nie są znane ilości wypitego piwa i gorzałki.
|
1783 r. - po jego śmierci, żona - księżna Elżbieta rozpoczęła upiększanie zamku tak aby dorównywał siedzibom królewskim.
Wybudowano wtedy m.in. teatr i pokoje chińskie, a wiele wnętrz wyposażono w nowy wystrój. Prace dekoratorskie zlecono malarzowi włoskiemu Vincenzo Brennie. Poszerzono także ogrody pod kierunkiem J. Griesmayera, miały one powierzchnię 31 ha . Zamek całkowicie zatracił wtedy cechy obronne nie groziły mu już bowiem najazdy tatarskie, tureckie czy szwedzkie
1800 r. - kolejne prace na zamku czy raczej już pałacu, prowadzono pod kierunkiem Piotra Aignera pracujacego ze sztukatorem Fryderykiem Baumanem. Do skrzydła frontowego dobudowano pawilon biblioteczny i Białą Jadalnię. Ich dziełem są też klasycystyczne wnętrza z bogactwem ornamentów zaczerpniętych ze starożytności: sala Balowa, Biała Jadalnia oraz salka w wieży z zegarem. Fasadę zamku ozdobiono dekoracją neogotycką. Poza fosą specjalnie dla księżnej postawiono Zameczek Romantyczny, gdzie mogła odsunąć się od zgiełku i tłumu ludzi stale goszczącego w zamku
Litografia N. Ordy z 1880 r.
Źródło: Pałace i zamki w Polsce, Krystyna Stępińska, KAW 1977
Elżbieta Lubomirska
Córka wojewody ruskiego Augusta Czartoryskiego i żona Stanisława Lubomirskiego była postacią nietuzinkową, należała do pierwszych dam swojej epoki. Powszechnie nazywano ją księżną marszałkową. Posiadała wszechstronne wykształcenie i wyrafinowany smak, na czym zamek łańcucki ogromnie zyskał. Była znanym mecenasem sztuki, niała szerokie kontakty z artystami z całej Europy. To wszystko a także ogromny majątek jaki odziedziczyła po mężu sprawiło, iż mogła zatrudniać najlepszych projektantów oraz artystów europejskich. Po kilkunastu latach jej działalności zamek i jego otoczenie na które składały się przepiękne ogrody dorównywały rezydencjom królewskim, a w wielu przypadkach jej rozwiązania były prekursorskie. Na zamku bywały takie znakomitości jak m.in.: poźniejszy król Francji Ludwik XVIII, książe Antoni de Bourbon, książę Berry, słynna pisarka de Steel, Hugo Kołłątaj, Jan Śniadecki.
|
1816 r. - po śmierci Elżbiety jej majątek otrzymali wnukowie Alfred i Artur Potoccy. Łańcut został później przydzielony Alfredowi, który utworzył z tych dóbr ordynację. Zmiany jakie poczynił w zamku odnosiły się głównie do ogrodów, zbudowano klasycystyczną ujeżdżalnię, nowy most, postawiono nowe ławki i rzeźby
poł. XIX w. - Alfred II Potocki przebywał głównie we Lwowie i Wiedniu, a Łańcut zaczął podupadać. Zlikwidował on ogród włoski i zwierzyniec a na ich miejscu powstała gorzelnia i dworzec kolejowy
1883 r. - namiestnik Galicji Alfred II Potocki gościł w zamku cesarza Franciszka Józefa i arcyksięcia Rudolfa
lata 1889 - 1911 - gdy zamek zaczął powoli tracić swą świetność nastąpiła ostatnia jego przebudowa i renowacja w stylu neobaroku francuskiego. Właścicielami było wtedy małżeństwo Romana Potockiego i Elżbiety z Radziwiłłów. Pracami kierowali: Armand Bauque i Albert Pio. Zbudowano wtedy nową stajnię i powozownię, w ogrodzie staw z wysepką, a zamek otrzymał elektryczność, wodociągi, centralne ogrzewanie i telefony. Powstała też palmiarnia będąca lustrzaną kopią palmiarni cesarskiej w Schonbrunnie w Austrii. Podobno pieniądze na te prace wygrał Roman Potocki w pokera w kasynie "Jockey Klubie" we Wiedniu
lata międzywojenne - ostatni ordynat Alfred III Potocki użyczał zamek władzom odrodzonej Polski. Przyjeżdżali tu na spotkania m.in. król rumuński Ferdynand, Jerzy książę Kentu a także Joachim von Ribbentrop
lipiec 1944 r. - dzięki pomocy Niemców Alfredowi III udało się wywieźć wagonami do Wiednia, a następnie Szwajcarii i Francji, 600 skrzyń najcenniejszych dzieł sztuki. Na szczęście nie wpadły one w ręce dziczy ze wschodu bo ich zagłada była więcej niż pewna
1945 r. - w zamku otworzono muzeum
lata 1965-66 - przeprowadzono badania archeologiczne, które udowodniły istnienie tu trzech wcześniejszych budowli obronnych
1981 r. - po raz pierwszy zorganizowano tu koncert muzyki poważnej, który do dzisiaj odbywa się co roku
1996 r. - na zamku odbyło się historyczne spotkanie prezydentów Austrii, Niemiec, Węgier, Czech, Słowacji, Słowenii, Włoch, Ukrainy i Polski poświęcone jak to ujęto "tematyce współodpowiedzialności za los Europy"
Widok zamku ze zbrojownią. Malowidło ścienne z ok. 1840 r.
Źródło: Zamek w Łańcucie, E. Baniukiewicz, Z. Wiśniowska, Arkady, Warszawa 1980
Widok zamku od zachodu. Malowidło ścienne z ok. 1840 r.
Źródło: Zamek w Łańcucie, E. Baniukiewicz, Z. Wiśniowska, Arkady, Warszawa 1980
| Legendy | |
 odania mówią, że po komnatach zamku w Łańcucie snuje się kilka duchów. Pierwszy to widmo największego awanturnika swoich czasów "Diabła" Stadnickiego, który nęka ludzi nawet po śmierci.
Następne zjawy to dwie nieszczęśliwie zakochane kobiety: Elżbieta i jej córka Julia Lubomirska. Julia była żoną podróżnika i pisarza Jana Potockiego, autora "Rękopisu znalezionego w Saragossie". Zakochała się jednak bez wzajemności w Eustachym Sanguszce, druhu Tadeusza Kościuszki. Jej duch trzyma pióro i pisze niedokończone listy do ukochanego. Natomiast Elżbieta z Czartoryskich Lubomirska, najbogatsza kobieta w kraju, w zwiewnych błękitnych szatach (jej ulubiony kolor) dogląda zamku w którego wielkość włożyła wiele wysiłku i pieniędzy. Jej miłością był Stanisław Poniatowski, jednak ojciec nie chciał nawet słyszeć o "mydłku herbu Ciołek" i Elżbieta ostatecznie wyszła za Stanisława Lubomirskiego, pana na Łańcucie. Los spłatał Czartoryskiemu figla, bo ten mało poważany, m.in. za chłopskie pochodzenie Stanisław Poniatowski herbu Ciołek został później królem Polski.
Wolny do parku. Płatny do wnętrza, powozowni i ogrodu botanicznego.
Wnętrza można zwiedzać codziennie od 1 lutego do 30 listopada. W poniedziałek obiekt jest czynny w godz. 12 - 15.30, wtorek, środę, czwartek, piątek 9 - 16. Natomiast od 1 lutego do 31 maja oraz od 1 października do 30 listopada muzeum w sobotę jest otwarte w godz. 9 - 16, niedzielę zaś w godz. 9 - 17. Od 1 czerwca do 30 września obiekt można zwiedzać w sobotę - niedzielę w godz. 10 - 18.
Ostatnie wejście na godzinę przed zamknięciem. Ceny biletów:
Zamek, stajnie i powozownia - 20 zł normalny, 12 zł ulgowy, bilet extra (czyli otwarcie na specjalne życzenie po wcześniejszym zarezerwowaniu) 25 zł. Storczykarnia: 5zł (3 zł ulgowy).
Pełny cennik
Centralna część woj. podkarpackiego. 18 km na wschód Rzeszowa. Zobacz na mapie.
Dojazd pociągiem lub PKS-em. Z Rzeszowa autobusy jeżdżą bardzo często. Do zachowanego zamku nie sposób nie trafić, natomiast miejsce po zamku wcześniejszym znajduje się na plebanii obok Kościoła, który widać z centrum miasteczka.
Dworzec PKS jest tuż obok jednej z bram zamkowych przy zameczku romantycznym. Stacja PKP jest znacznie dalej, ok. 15 min piechotą. Wnętrza samego zamku zwiedza się w 1 godzinę, pobieżne oglądnięcie oranżerii, stajni ze sztuką cerkwieną i wozowni to następna godzinka, spacer po parku także ok. 1 godziny. Odłegłość między zamkiem a plebanią, gdzie stał stary zamek to ok. 5 min.
Łańcut - Hotel Zamkowy, tel. (0...17) 225 26 71, 225 26 72 (pokój 2 os. bez łazienki już od 55 zł)
Łańcut - Pensjonat Pałacyk, ul. Paderewskiego 18, tel. (0...17) 22 520 43
Łańcut - Dom wycieczkowy PTTK, ul. Dominikańska 1, tel. (0...17) 22 545 12 (pokój 2 os. 46 zł)
Głuchów - Pokoje gościnne Maria i Stanisław Szczepańscy, Głuchów 581 (0...17) 224 11 33
Rzeszów - PTSM PTTK, ul. Rynek 25, tel. (0...17) 8534430
Rzeszów - Hotel "Iskra" - 3 osoby 100 zł za dobę, tel. (0...17) 854 61 98
Rzeszów - Hotel "Piast 2" - 1 osoba 30 zł za dobę, tel. (0...17) 852 54 47
Rzeszów - Hotel "Sportowy" 1 osoba ok.50-60 zł za dobę, tel. (0...17) 862 49 35
Rzeszów - Hotel "Polonia" - centrum miasta, 2 osoby 100 zł za dobę, tel. (0...17) 852 03 12
Baniukiewicz E., Wiśniowska Z. - Zamek w Łańcucie
Frazik Józef - Zamki i budownictwo obronne ziemi rzeszowskiej
Gosztyła Marek, Proksa Michał - Zamki Polski południowo-wschodniej
Gruszecki Andrzej - Bastionowe zamki w Małopolsce
Guerquin Bohdan - Zamki w Polsce
Jurasz Tomasz - Zamki i ich tajemnice
Jurasz Tomasz - Znane i nieznane. Zamki, pałace, kościoły Polski południowo-wschodniej
Kaczyńscy Izabela i Tomasz - Polska - najciekawsze zamki
Kajzer Leszek, Kołodziejski Stanisław, Salm Jan - Leksykon zamków w Polsce
Marszałek Juliusz - Katalog grodzisk i zamczysk w Karpatach
Kornecki Marian - Zamki i dwory obronne ziemi krakowskiej
Proksa Michał - Budownictwo obronno-rezydencjonalne ziemi przemyskiej i sanockiej
Rogiński Ryszard - Zamki i twierdze w Polsce - historia i legendy
Stępińska Krystyna - Pałace i zamki w Polsce - dawniej i dziś
|
|
