Jeśli odwiedziłeś(aś) już ten zamek/dwór obronny, oceń go!
Jeśli podoba Ci się ta strona, wesprzyj ją w Google!
Opis
zachodniej części wsi, nad potokiem wpływającym do rzeki Ropa znajduje się wzgórze o wysokości 325 m npm zwane Grodziskiem, Zamczyskiem lub Banią o powierzchni ok. 4 ha. Pewnych dowodów na istnienie w tym miejscu zamku nie ma, jest jednak wiele poszlak. Obecnie teren wykorzystywany jest pod uprawę, a samo pole na wzgórzu zwane jest od dawien dawna Rynkiem, prawdopodobnie po osadzie która tu kiedyś istniała. W otoczeniu Rynku można dostrzec ślady podwójnego wału, który powstał jeszcze na potrzeby starego grodu przebudowanego następnie w zamek, a na jednym ze zboczy znajduje się prawie całkowcie już zasypana zagadkowa piwnica.
Kilkakrotnie przeprowadzane prace archeologiczne doprowadziły do odkrycia silnie przepalonych kamieni, węgli drzewnych oraz średnowiecznej ceramiki. Natomiast okoliczna ludność wspomina o licznych kawałkach żelaza, cegieł, wapna i obrobionych kamieni wykopywanych z ziemi.
Plan
Plan Zamczyska wg A. Żakiego
Źródło: Katalog grodzisk i zamczysk w Karpatach, Juliusz Marszałek, Warszawa 1993
Historia
biekt nie istnieje w przekazach historycznych lecz tylko w miejscowych opowieściach i legendach. W XII wieku istniał tu drewniany gród przebudowany poźniej w murowany zamek. Znany historyk kultury ludowej Franciszek Kotula uważa jednak, że ten gród powstał znacznie wcześniej (IX w) i wraz z grodem w Kunowej po drugiej stronie Ropy były to graniczne strażnice dwóch różnych słowiańskich organizmów państwowych oraz starego szlaku handlowego. Później, ok. XII w. na miejscu grodu powstała osada, a następnie zamek. Podobnie jak warownia w Kunowej, zamek lisowski miał zostać przekazany w XIV w. przez króla Władysława Jagiełłę swej żone Jadwidze, która czerpała dochody z tych ziem. Zniszczenie zamku wiążę się z najazdem i spaleniem go przez Tatarów. W 1963 właściciel pola na Zamczysku Jan Stygar opowiedział w wywiadzie że zarówno on jak i jego ojciec odkrywali przy orce całe place przesycone wapnem z zaprawy murarskiej, mury kamienne i coś co nazwali cegielniskiem. Podobno znaleźli też monety i inne przedmioty, ale rzekomo dzieciaki je pogubiły.
Legendy
edna z legend mówi, iż na wzgórzu zamkowym od zachodniej strony była duża dziura. Wydawało się, że jest to loch zamkowy przez który załoga mogła niepostrzeżenie opuścić zamek. Inni twierdzili że są tam ukryte skarby, których nie znaleźli Tatarzy. Pewnego razu postanowiono sprawdzić co znajduje się w dziurze, nie znaleziono jednak śmiałków, którzy odważyliby się zejść po linie w dół. Chłopi związali więc powrozem kilka drągów i suścili je do dziury. Ze zgrozą stwierdzono, że dziura zdawała się nie mieć dna. Postanowiono, więc zarzucić dziurę kamieniami, których sporo zostało w okolicy z murów zamkowych. Wrzucano je więc do dziury, aż w pewnym momencie zobaczono, że wychodzą z niej węże. Wszyscy chłopi pouciekali, a gdy w końcu odważyli się ponownie podejśc do dziury, zrzucili kilka kamieni i znów pojawiły się węże. Od tej pory, po okolicy rozniosła się wieść, że dziura prowadzi do Wężowego Królestwa, z którego gady rozchodzą się po całym Beskidzie. Miejsce to traktowano z szacunkiem i nie próbowano już zasypywać dziury, aby nie niepokoić węży. W istocie takich dziur, które były siedliskiem węży w okolicy Lisowa było podobno kilka. Wieki temu, gady te nie były niczym niezwykłym i ludzie często spotykali je na swojej drodze, a nawet w domach...
Zniszczeni zamku przypisuje się najeźdzcom kojarzonym z Tatarami, którzy zrabowali z Lisowa spory majątek i podzielili się nim w pobliżu. Miejsce to do dzisiaj nazywa się Dzielec. Być może jednak to podanie związane jest ze zniszczniem osady?
Położenie i dojazd
Zachodnia część woj. podkarpackiego. 12 km na zachód od Jasła, 18 km na wschód od Gorlic. Zobacz na mapie.
Bibliografia
Kotula Franciszek - Po rzeszowskiom podgórzu błądząc
Marszałek Juliusz - Katalog grodzisk i zamczysk w Karpatach
Miniforum
Zapraszam do przesyłania swoich wypowiedzi i komentarzy odnośnie opisywanego zamku. Ukazują się one na stronie od razu po wpisaniu do formularza. Ostatnie wpisy
Re: Do autora: zamki.res.pl Autor: zamki.res.pl Data: 2010-07-25 19:50:58
Jeśli posty były na temat i nie zawierały wulgaryzmów, spamu oraz reklamy innych stron to nie mogły zniknąć. Może coś się z nimi stało podczas przenosin na nowy serwer, ale to mało prawdopodobne...
Do autora: zamki.res.pl Autor: Sąsiad grodziska Data: 2010-07-25 14:14:11
Moje pytanie brzmi następująco: Dlaczego zostały usunięte dwa posty napisane w październiku 2009r.z wątku "Grodzisko"!!!
Posty nie zawierały treści wulgarnych itp. lecz były informacją związaną z tym miejscem.
Fajne info :)
Ta "dziura" o której autor piszę to "tajemne" przejście prowadzące do Biecza! przez, które królowa Jadwiga uciekała przed owymi Tatarami.
Dowody są na to, iż przejście istnieje. Nie są one w 100% pewne.
Co do tych "dziur" to są na Grodzisku dwie dziury. Jedna pod zamkiem, a druga zaraz obok na skale.
Fakt faktem węży jest tam sporo.
Pozdrawiam
mieszkaniec Lisów'a.
zachodniej części wsi, nad potokiem wpływającym do rzeki Ropa znajduje się wzgórze o wysokości 325 m npm zwane Grodziskiem, Zamczyskiem lub Banią o powierzchni ok. 4 ha. Pewnych dowodów na istnienie w tym miejscu zamku nie ma, jest jednak wiele poszlak. Obecnie teren wykorzystywany jest pod uprawę, a samo pole na wzgórzu zwane jest od dawien dawna Rynkiem, prawdopodobnie po osadzie która tu kiedyś istniała. W otoczeniu Rynku można dostrzec ślady podwójnego wału, który powstał jeszcze na potrzeby starego grodu przebudowanego następnie w zamek, a na jednym ze zboczy znajduje się prawie całkowcie już zasypana zagadkowa piwnica.
biekt nie istnieje w przekazach historycznych lecz tylko w miejscowych opowieściach i legendach. W XII wieku istniał tu drewniany gród przebudowany poźniej w murowany zamek. Znany historyk kultury ludowej Franciszek Kotula uważa jednak, że ten gród powstał znacznie wcześniej (IX w) i wraz z grodem w Kunowej po drugiej stronie Ropy były to graniczne strażnice dwóch różnych słowiańskich organizmów państwowych oraz starego szlaku handlowego. Później, ok. XII w. na miejscu grodu powstała osada, a następnie zamek. Podobnie jak warownia w Kunowej, zamek lisowski miał zostać przekazany w XIV w. przez króla Władysława Jagiełłę swej żone Jadwidze, która czerpała dochody z tych ziem. Zniszczenie zamku wiążę się z najazdem i spaleniem go przez Tatarów. W 1963 właściciel pola na Zamczysku Jan Stygar opowiedział w wywiadzie że zarówno on jak i jego ojciec odkrywali przy orce całe place przesycone wapnem z zaprawy murarskiej, mury kamienne i coś co nazwali cegielniskiem. Podobno znaleźli też monety i inne przedmioty, ale rzekomo dzieciaki je pogubiły.
edna z legend mówi, iż na wzgórzu zamkowym od zachodniej strony była duża dziura. Wydawało się, że jest to loch zamkowy przez który załoga mogła niepostrzeżenie opuścić zamek. Inni twierdzili że są tam ukryte skarby, których nie znaleźli Tatarzy. Pewnego razu postanowiono sprawdzić co znajduje się w dziurze, nie znaleziono jednak śmiałków, którzy odważyliby się zejść po linie w dół. Chłopi związali więc powrozem kilka drągów i suścili je do dziury. Ze zgrozą stwierdzono, że dziura zdawała się nie mieć dna. Postanowiono, więc zarzucić dziurę kamieniami, których sporo zostało w okolicy z murów zamkowych. Wrzucano je więc do dziury, aż w pewnym momencie zobaczono, że wychodzą z niej węże. Wszyscy chłopi pouciekali, a gdy w końcu odważyli się ponownie podejśc do dziury, zrzucili kilka kamieni i znów pojawiły się węże. Od tej pory, po okolicy rozniosła się wieść, że dziura prowadzi do Wężowego Królestwa, z którego gady rozchodzą się po całym Beskidzie. Miejsce to traktowano z szacunkiem i nie próbowano już zasypywać dziury, aby nie niepokoić węży. 