Jeśli odwiedziłeś(aś) już ten zamek/dwór obronny, oceń go!
Jeśli podoba Ci się ta strona, wesprzyj ją w Google!
Opis
amczysko obecnie w stanie nieczytelnej ruiny położone jest na północnej krawędzi terasy Wolicy, dopływu Wieprza. Naturalne wyniesienie nadsypano, sztucznie formując prostokątne plateau o wymiarach ok. 90 X 40 m, które otoczone było fosą wypełnioną wodą.
Założenie warowne będące siedzibą rycerską składało się z dwóch części; mieszkalno-obronnej i gospodarczej. Zamek właściwy zajmował południową część plateau o rzucie kwadratu (40 x 40 m). W tej części znajdują się relikty murów z kamienia i cegły, której głównie użyto jako okładziny. Na narożnikach ściany południowej zlokalizowano dwa małe bastiony o prostokątnym narysie, między nimi znajduje się relikt muru, który pochodzi z budynku o rzucie prostokątnym. Natomiast w narożniku południowo-zachodnim znajduje się fragmentarycznie zachowana niewielka kwadratowa kazamata. Teren gospodarczy o wymiarach 50 X 40 m i zabudowie drewnianiej, zajmował północną część ufortyfikowanego wzniesienia i oddzielony był od zamku właściwego tzw. suchą fosą.
W narożach tej części znajdują się dwa wysunięte ryzality, będące pozostałością małych bastionów ziemnych o prostokątnym narysie broniących wjazdu do zamku.
Obecnie teren zamku jest własnością prywatną. Na części gospodarczej stoi dom mieszkalny, natomiast
zamek właściwy nie jest ogrodzony, ale uwaga - właściciele nie życzą sobie wchodzenia, a już szczególnie samowolnego, na ich teren!
Ruiny zamku w XIX wieku. Rysował z natury Andriolli.
Plan
Plan założenia zamkowego. A - część drewniana, obecnie jest w tym miejscu gospodarstwo rolne,
B- część murowana, 1, 2- Basteje (bardzo wyraźnie widoczne mimo upływu lat), 3 - ceglany narożnik (bastion) południowo-zachodni, 4 - ceglany narożnik (bastion) południowo-wschodni, 5- fragment muru obronnego, 6 - fragment zachowanej ściany wewnętrznej, 7 - zapadliska zdradzające znajdujące się prawdopodobnie w tym miejscu podziemne komnaty, 8 - sucha fosa oddzielająca część drewnianą od murowanej
Źródło: Katalog Zabytków Sztuki w Polsce T- 3 z 1964 r.
Historia
ródła historyczne podają
pod datą 1564, że Orłów i Wola Orłowska należały do Andrzeja i Hieronima Trojanów herbu Junosza i prawdopodobnie za ich rządów w II poł. XVI wieku zbudowano założenie obronne. Kolejnym właścicielem był Andrzej Średziński a do 1649 r. Oktawian Samborzecki. Od 1649 roku do końca XVII wieku należały do Wacława Zamoyskiego. Z okresu 1669-1725 pochodzą inwentarze Orłowa, dzięki którym możliwe jest poznanie stanu i zabudowy obiektu. Pierwsza relacja wykazuje obecność dwóch budynków murowanych i drewnianej zabudowy pomocniczej, Całość otoczona była fortyfikacjami bastionowymi tworząc założenie w stylu palazzo in fortezza. Na przełomie XVII/XVIII stulecia rodzina Sorbiewskich przebudowała zamek - fortalicję na wygodną rezydencję dworską. Było to zgodne z ogólną tendencją do odchodzenia już w XVII w. od średniowiecznego schematu łączącego funkcje mieszkalne i obronne.
Jeszcze w XVIII w. mieszkali w Orłowie Jordanowie i Kowalkowscy. Jej kres nastąpił wraz z pożarem w 1791 r. a po rozbiórkach w wieku XIX, pod jego koniec pozostała tylko ruina budynku mieszkalnego. Ludność nazywała to miejsce "spalenisko" i "mury".
Ruiny zamku w końcu XIX wieku na rysunku W. Brochockiego. Tygodnik Ilustrowany nr 5 1897
Wstęp
Teren prywatny.
Położenie i dojazd
Centralna część woj. lubelskiego. 8 km na południe od Krasnegostawu, 25 km na północ od Zamościa. Zobacz na mapie.
Dojechać można autobusami PKS z Zamościa i Krasnegostawu jadąc do miejscowości Kryniczki. Zamczysko nie leży przy głównej drodze, trzeba skręcić w lewo i po ok. 1 km zobaczymy go po prawej stronie.
Najlepiej pytać mieszkańców, ale trzeba uważac, bo mogą skierować do ruin pałacu, znacznie oddalonych od zamku...
Czas
Pobieżne oglądnięcie zajmuje ok. 10 min.
Bibliografia
Katalog Zabytków Sztuki w Polsce T- 3 z 1964 r.
Guerquin B. - Zamki w Polsce W-wa s. 245.
Kajzer L. - Z badań nad "Zamkiem" w Orłowie Murowanym w woj. zamojskim (w) Memoires Archeologiąues, Lublin 1935 s. 183—194.
Zdjęcia
Klikając w zdjęcie otrzymasz jego powiększenie w nowym oknie. Okno to można zamknąć kliknięciem w dowolny punkt powiększonego zdjęcia.
Miniforum
Zapraszam do przesyłania swoich wypowiedzi i komentarzy odnośnie opisywanego zamku. Ukazują się one na stronie od razu po wpisaniu do formularza. Ostatnie wpisy
narodziny Autor: STEF Data: 2011-04-16 10:32:26
przepiekne miejsce /palac/ tam sie urodzilem//////.LUBIN/.
Re: Byłem tam Autor: teresa Data: 2011-03-13 12:35:15
Mój wcześniejszy wpis był skierowany do Wojtka mojego krewniaka Może jeszcze kiedyś tu zajży i odczyta ...Atak przy okazji pozdrawiam wszystkich zwiedzających to miejsce wyjątkowe i bardzo ciekawe historycznie.Co wrażliwsi tutaj zawsze moga oczami wyobrażni zobaczyć piekne stare zamczysko a czasem nawet coś więcej...
Re: Byłem tam Autor: teresa Data: 2011-03-13 10:49:26
A ty zapewne jesteś synem Stasia bo Jasiek miał jak pamiętam dwie córki no chyba że jestes najmłodszym jego dzieckiem Twój dziadek Jasiek był moim wójkiem Pamiętam czasy jak zawsze z moim tata tam bywałam i ganiałysmy z Władziem i Stasiem po tych ruinach Czasy dzieciństwa -nic piękniejszego Pozdrawiam Cie bardzo gorąco mój krewniaku
amczysko obecnie w stanie nieczytelnej ruiny położone jest na północnej krawędzi terasy Wolicy, dopływu Wieprza. Naturalne wyniesienie nadsypano, sztucznie formując prostokątne plateau o wymiarach ok. 90 X 40 m, które otoczone było fosą wypełnioną wodą.
Założenie warowne będące siedzibą rycerską składało się z dwóch części; mieszkalno-obronnej i gospodarczej. Zamek właściwy zajmował południową część plateau o rzucie kwadratu (40 x 40 m). W tej części znajdują się relikty murów z kamienia i cegły, której głównie użyto jako okładziny. Na narożnikach ściany południowej zlokalizowano dwa małe bastiony o prostokątnym narysie, między nimi znajduje się relikt muru, który pochodzi z budynku o rzucie prostokątnym. Natomiast w narożniku południowo-zachodnim znajduje się fragmentarycznie zachowana niewielka kwadratowa kazamata. Teren gospodarczy o wymiarach 50 X 40 m i zabudowie drewnianiej, zajmował północną część ufortyfikowanego wzniesienia i oddzielony był od zamku właściwego tzw. suchą fosą.
W narożach tej części znajdują się dwa wysunięte ryzality, będące pozostałością małych bastionów ziemnych o prostokątnym narysie broniących wjazdu do zamku. 
ródła historyczne podają
pod datą 1564, że Orłów i Wola Orłowska należały do Andrzeja i Hieronima Trojanów herbu Junosza i prawdopodobnie za ich rządów w II poł. XVI wieku zbudowano założenie obronne. Kolejnym właścicielem był Andrzej Średziński a do 1649 r. Oktawian Samborzecki. Od 1649 roku do końca XVII wieku należały do Wacława Zamoyskiego. Z okresu 1669-1725 pochodzą inwentarze Orłowa, dzięki którym możliwe jest poznanie stanu i zabudowy obiektu. Pierwsza relacja wykazuje obecność dwóch budynków murowanych i drewnianej zabudowy pomocniczej, Całość otoczona była fortyfikacjami bastionowymi tworząc założenie w stylu palazzo in fortezza. Na przełomie XVII/XVIII stulecia rodzina Sorbiewskich przebudowała zamek - fortalicję na wygodną rezydencję dworską. Było to zgodne z ogólną tendencją do odchodzenia już w XVII w. od średniowiecznego schematu łączącego funkcje mieszkalne i obronne.
Jeszcze w XVIII w. mieszkali w Orłowie Jordanowie i Kowalkowscy. Jej kres nastąpił wraz z pożarem w 1791 r. a po rozbiórkach w wieku XIX, pod jego koniec pozostała tylko ruina budynku mieszkalnego. Ludność nazywała to miejsce "spalenisko" i "mury".
